Recenzja kremu Expigment 4% — skuteczne rozwiązanie na plamy pigmentacyjne

Jeśli lubisz aktywność na świeżym powietrzu, wiesz, jak ważne jest chronienie skóry przed słońcem. Niedopełnienie tego obowiązku może narażać Cię na ryzyko oparzeń słonecznych, fotouszkodzeń, przedwczesnego starzenia się, a nawet raka skóry. Inny możliwy problem: nad górną wargą może pojawi się melasma w formie wąsów, znana również jako wąsy słoneczne.

Przyjrzyjmy się składowi popularnego kremu przeciw pigmentacji Expigment 4%. Może on pomóc zmniejszyć ciemne plamy i inne formy hiperpigmentacji, hamując nadmierną produkcję melaniny w tych obszarach.

Turecki krem dermatologiczny Expigment 4% zawiera hydrochinon — silny składnik szeroko stosowany do rozjaśniania hiperpigmentacji, w tym melasmy, plam starczych i przebarwień pozapalnych. Zaleca się stosowanie kremu w kuracjach pod okiem dermatologa. Dzięki wysokiemu stężeniu składnika aktywnego — 4% hydrochinonu — produkt ukierunkowany jest na skuteczne rozjaśnianie ciemniejszych partii skóry.

Expigment Cream 4%

Expigment 🇹🇷Krem do twarzy

Silicones

UV filter

Działa na problemy: Plamy pigmentacyjne, melasma, potrądzikowe zmiany skórne

Kluczowe składniki: Hydrochinon 4%

Zastosowanie: Stosować punktowo na nieuszkodzone, suche obszary przez okres 2 miesięcy

SPF: Nie (należy stosować krem z filtrem przeciwsłonecznym osobno)

Nietestowane na zwierzętach: Nie (brak oficjalnego potwierdzenia)

Zalety:

• Niezwykle skuteczny przy prawidłowym stosowaniu
• Widoczny rezultat już po 4–8 tygodniach
• Jeden z najlepiej przebadanych i klinicznie potwierdzonych środków do walki z hiperpigmentacją

Ważne informacje:

• Może powodować podrażnienia, zaczerwienienia lub suchość — zaleca się stosowanie wyłącznie po konsultacji z lekarzem
• Nie nadaje się do długotrwałego lub ciągłego stosowania
• Niezalecany w okresie ciąży lub karmienia piersią
• Podczas kuracji konieczne jest obowiązkowe stosowanie SPF 50+

Co to jest hydrochinon?

Hydrochinon to środek rozjaśniający skórę, stosowany miejscowo w leczeniu hiperpigmentacji. Hydrochinon działa na skórę poprzez hamowanie aktywności enzymu zwanego tyrozynazą. Enzym ten odpowiada za produkcję melaniny, barwnika nadającego skórze kolor. Hamując tyrozynazę, hydrochinon zmniejsza produkcję melaniny, co prowadzi do jaśniejszego i bardziej wyrównanego kolorytu skóry. Wybiórczo uszkadza melanocyty i melanosomy.

W przeszłości był stosowany w medycynie jako środek antyseptyczny oraz do obniżania temperatury. Został jednak całkowicie zakazany i wycofany z użycia medycznego ze względu na wysoką toksyczność.

Następnie zaczął być stosowany w kosmetologii jako składnik wybielający. Hydrochinon szybko zyskał popularność ze względu na swoją wysoką skuteczność. Wkrótce jednak odkryto szereg skutków ubocznych związanych z jego stosowaniem.

Warto jednak zauważyć, że hydrochinon należy stosować ostrożnie i pod okiem personelu medycznego. Długotrwałe lub nadmierne stosowanie hydrochinonu może prowadzić do działań niepożądanych, takich jak podrażnienie skóry i zaczerwienienie.

Stosowanie hydrochinonu w różnych krajach

Co ciekawe, miejscowe stosowanie hydrochinonu wciąż oficjalnie istnieje w wielu krajach:

• Dozwolone stosowanie – w Rosji i Chinach;
• Całkowicie zakazane – USA, Japonia, kraje Unii Europejskiej, Australia;
• Częściowe stosowanie – Inne kraje, w stężeniach do 2%

W krajach o wysokim poziomie życia ludności hydrochinon jest całkowicie zakazany do stosowania, opierając się na oficjalnych badaniach dotyczących szkodliwości i toksyczności wpływu na skórę. W 2008 roku FDA zakwalifikowała hydrochinon do grupy produktów leczniczych o wątpliwym efekcie terapeutycznym.

Skutki uboczne hydrochinonu

Ryzyko onkologiczne

Istnieją dane z badań przeprowadzonych na ludziach, które wskazują, że hydrochinon jest jedną z przyczyn rozwoju białaczki u człowieka. W innym przypadku opisano sytuację, w której u pacjenta rozwinął się chłoniak skóry (limfocytoma) po 1 miesiącu miejscowego stosowania 4% hydrochinonu w leczeniu melasmy.

Odnotowano również przypadki rozwoju raka płaskonabłonkowego skóry na tle wieloletniego stosowania hydrochinonu. Szczególnie niebezpieczne jest stosowanie w okolicach oczu – stwierdzono rozwój pigmentacji oczu oraz uszkodzenia rogówki.

Podrażnienie skóry

Na tle stosowania hydrochinonu skóra staje się ścieńczona, ma słabą regenerację i zwiększoną wrażliwość. Możliwa jest nieadekwatna reakcja na profesjonalne zabiegi, a także ryzyko oparzeń słonecznych i mutacji genowych komórek.

Ochronoza egzogenna

Jest to pojawianie się ognisk pigmentacji na tle długotrwałego stosowania hydrochinonu. Możliwe jest również pojawienie się rumienia, grudek oraz ognisk prosaków koloidowych na otwartych obszarach skóry narażonych na działanie słońca.

Mechanizm odwrotnego działania hydrochinonu: hamując tyrozynazę, hydrochinon blokuje przemianę fenyloalaniny w tyrozynę. W rezultacie produkt rozpadu — kwas homogentyzynowy — odkłada się w obszarze długotrwałego stosowania hydrochinonu w postaci ochronozy lub szaroniebieskich plam.

Hipopigmentacja

Hydrochinon stosowany przez ponad 8 tygodni prowadzi do obumarcia melanocytów, wykazując działanie cytotoksyczne. Pojawia się odwrotny rezultat: w miejscu dawnych plam pigmentacyjnych pojawiają się białe, odbarwione plamy, podobne do bielactwa (vitiligo). Skóra staje się bezbronna wobec działania promieni słonecznych, niezdolna do opalania.

Starzenie się skóry

Hydrochinon niszczy kolagen w skórze, prowokuje pojawianie się wczesnych zmarszczek, ścieńczenie i starzenie się skóry.

Pigmentacja paznokci

Hydrochinon, środek rozjaśniający skórę, może jako efekt uboczny powodować zmianę koloru paznokci, w szczególności brązową lub pomarańczowo-brązową pigmentację. Ta zmiana koloru jest często obserwowana na dystalnych (zewnętrznych) częściach paznokci i może być bardziej wyraźna podczas przebywania na słońcu. Odbarwienie jest zazwyczaj odwracalne po zaprzestaniu stosowania hydrochinonu.

Czy należy unikać innych produktów podczas stosowania hydrochinonu?

Produkty z nadtlenkami

Zaleca się unikanie stosowania hydrochinonu z produktami zawierającymi nadtlenki, takimi jak nadtlenek benzoilu i nadtlenek wodoru. Takie połączenia mogą powodować tymczasowe zabarwienie skóry, które objawia się w postaci ciemnego koloru.

Inne składniki

Podobnie jak retinol, hydrochinon i kwasy AHA mogą same w sobie powodować podrażnienia. Możesz maksymalnie uniknąć tego problemu, rozdzielając je pomiędzy poranną a wieczorną pielęgnację lub znajdując zamiennik dla hydrochinonu, taki jak kwas traneksamowy, ekstrakt z lukrecji lub witamina C.

Jeśli określony składnik sam w sobie powoduje podrażnienie skóry, zdecydowanie nie należy go stosować z innymi potencjalnie drażniącymi składnikami. Ponadto niezwykle ważne jest dawanie skórze przerw od substancji aktywnych.

Jeśli zauważysz podrażnienie lub suchość, koniecznie skonsultuj się z certyfikowanym dermatologiem, a w międzyczasie spróbuj używać łagodnego środka oczyszczającego i gęstego kremu nawilżającego.

Hydrochinon należy odróżnić od eteru monobenzylowego hydrochinonu (monobenzyl ether of hydroquinone - monobenzone), który może spowodować nieodwracalną utratę pigmentu.

Alternatywy dla hydrochinonu

Istnieje kilka alternatyw dla hydrochinonu, które obiecują leczenie hiperpigmentacji. Jedną z opcji, która może przynieść poprawę stanu skóry, są:

• Retynoidy: Retynoidy, takie jak retinol lub tretynoina, mogą pomóc poprawić hiperpigmentację poprzez stymulację odnowy komórkowej skóry. Często są stosowane w połączeniu z innymi metodami leczenia w celu uzyskania optymalnych rezultatów.
• Leczenie laserowe: Jedyną inną metodą leczenia opartą na dowodach jest leczenie IPL/BBL/laserowe, które może być droższe, może wiązać się z pewnym czasem rekonwalescencji i wymaga powtarzania zabiegów.
• Sylimaryna – to naturalny składnik pozyskiwany z rośliny ostropestu plamistego (Silybum marianum), bogaty w flawonoidy polifenolowe, które są silnymi antyoksydantami i środkami przeciwzapalnymi. Jednak sylimaryna zapobiega również produkcji melaniny, hamując aktywność oksydacyjną tyrozynazy lewodopy i zmniejszając ekspresję białka tyrozynazy. Sylimaryna jest zazwyczaj stosowana z innymi inhibitorami produkcji melaniny pochodzenia botanicznego, takimi jak kwas azelainowy.
• Kwas azelainowy jest dobrze znany dermatologom jako lek na receptę do leczenia trądziku różowatego. Kwas azelainowy to naturalna pochodna grzybicza produkowana przez Malassezia furfur, czynnik wywołujący łupież pstry, o właściwościach przeciwzapalnych i antybakteryjnych. Ponieważ kwas azelainowy naturalnie występuje na powierzchni skóry, znajduje się obecnie w wielu produktach kosmetycznych. Kwas azelainowy funkcjonuje jako rozjaśniacz pigmentu poprzez hamowanie tyrozynazy, aktywacji mitochondrialnej oksydoreduktazy oraz syntezy DNA.
• Arbutyna – to roślina pozyskiwana z Arctostaphylos uva-ursi (mącznicy lekarskiej), która była używana przez amerykańskich Indian w środkach do skóry. W formułach do rozjaśniania pigmentu nie stosuje się już arbutyny, lecz syntetycznie otrzymywaną deoksjarbutynę. Arbutyna i deoksjarbutyna hamują tyrozynazę, co ogranicza szybkość produkcji melaniny. Sylimarynę, deoksjarbutynę i kwas azelainowy można łączyć w celu skutecznego wpływania na kilka różnych mechanizmów rozjaśniania skóry.
• Kwas traneksamowy: Jednym z najnowszych składników do miejscowego rozjaśniania pigmentu w sferze preparatów bezrecepturowych jest kwas traneksamowy. Kwas traneksamowy to lek na receptę, który podaje się w formie zastrzyków przy krwotokach poporodowych oraz doustnie w leczeniu obfitych krwawień miesiączkowych. Kwas traneksamowy obniża również poziom białek związanych z tyrozynazą (TRP1 i TRP2). Doustnie preparat podaje się w dawce 250 mg dwa razy dziennie przez 3 miesiące w celu rozjaśnienia skóry. Jest on wprowadzany za pomocą mikronakłuwania (mikroneedling) śródskórnie w celu poprawy pigmentacji. Kwas traneksamowy znajduje swoje miejsce w wielu produktach do miejscowego rozjaśniania skóry w połączeniu z niektórymi z wyżej wymienionych składników.
• Cysteamina: Najnowszym dodatkiem do arsenału bezrecepturowych środków do rozjaśniania pigmentu jest cysteamina, chemicznie znana jako chlorowodorek cysteaminy, powstała w wyniku rozpadu koenzymu A. Jest to naturalny metabolit L-cysteiny, aminokwasu zawierającego siarkę. Dlatego cysteamina ma nieprzyjemny siarkowy zapach, który musi zostać ustabilizowany w formule preparatu. Rozjaśnia pigment poprzez hamowanie tyrozynazy, chelatowanie żelaza i miedzi, wychwytywanie dopachinonu oraz zwiększanie wewnątrzkomórkowego glutationu. Jest przepisywana doustnie w lizosomalnym zaburzeniu spichrzeniowym, znanym jako cystynoza nefropatyczna. Cysteamina jest silnym antyoksydantem i środkiem drażniącym skórę, wywołującym suchość, mrowienie i pieczenie. Nie należy jej nakładać bezpośrednio po umyciu twarzy. Niektórzy lekarze zalecają nakładanie jej na twarz na godzinę, a następnie zmycie, aby zminimalizować podrażnienia, podczas gdy inni zalecają stosowanie kremu nawilżającego na cysteaminę.
• Kwas kojowy jest pozyskiwany z grzybów podobnych do kropidlaków podczas fermentacji i jest drugim najpopularniejszym naturalnym środkiem rozjaśniającym. Zakłóca produkcję melaniny i przenika w górne warstwy skóry, wywołując efekt rozjaśniający. Kwas kojowy można znaleźć w serach i kremach rozjaśniających. Należy pamiętać, że może powodować pewne skutki uboczne, takie jak zaczerwienienie i podrażnienie. Zawsze używaj wariantu o niskim stężeniu (1%) i najpierw przetestuj go na niewielkim obszarze skóry przed regularnym stosowaniem.

Hydrochinon może być skuteczną opcją leczenia dla osób z problemami hiperpigmentacji. Ważne jest jednak, aby podchodzić do jego stosowania z ostrożnością i pod okiem personelu medycznego. Pamiętaj, że zawsze najlepiej skonsultować się z lekarzem w celu uzyskania spersonalizowanej porady i rekomendacji dotyczących stosowania hydrochinonu lub jakichkolwiek innych produktów do pielęgnacji skóry.