W jaki sposób olej moringa jest stosowany przeciwko przebarwieniom?

Ciemne plamy, znane również jako plamy starcze lub przebarwienia, są powszechnym problemem kosmetycznym. Chociaż nie są szkodliwe dla zdrowia, zaburzają jednolitość kolorytu skóry, zwłaszcza jeśli znajdują się na twarzy. Dlatego nierzadko osoby, które borykają się z tym problemem, dążą do ich usunięcia. Czy stosowanie oleju moringa może w tym pomóc?

Olej moringa jest rzeczywiście skuteczny w walce z przebarwieniami dzięki wysokiej zawartości witaminy C, która naturalnie rozjaśnia skórę, oraz witaminy A, która przyspiesza odnowę komórek. Pomaga to stopniowo zmniejszyć widoczność ciemnych plam i przywrócić skórze zdrowy blask.

Czy olej moringa może wpływać na plamy pigmentacyjne?

Olej moringa, pozyskiwany z nasion Moringa oleifera – drzewa pochodzącego z Indii, często nazywanego „drzewem życia” lub „cudownym drzewem”, jest używany w składzie licznych produktów kosmetycznych. Jest znany przede wszystkim ze swoich właściwości nawilżających i zmiękczających, ale ten składnik ma również działanie antyoksydacyjne, łagodzące i gojące. Całkiem możliwe, że olej moringa może pomóc zapobiegać powstawaniu i zmniejszać widoczność plam pigmentacyjnych, które są wynikiem nieprawidłowego gromadzenia się melaniny w skórze. Brązowe plamy często powstają w wyniku powtarzalnej i długotrwałej ekspozycji na słońce przez całe życie. Zależnie od wrażliwości skóry, zwykle pojawiają się w wieku od 45 do 50 lat.

Całkiem prawdopodobne, że olej moringa pomaga zapobiegać pojawianiu się ciemnych plam. Rzeczywiście, ma on działanie antyoksydacyjne dzięki wysokiej zawartości przeciwutleniaczy, w tym witaminy E. W ten sposób olej moringa może chronić skórę przed stresem oksydacyjnym wywołanym, między innymi, promieniami UV słońca. Dzięki swojej strukturze chemicznej witamina E neutralizuje wolne rodniki, zanim zaatakują składniki komórkowe i zakłócą proces melanogenezy. Melanocyty naskórka są rzeczywiście bardzo wrażliwe na stres oksydacyjny. W szczególności wolna grupa hydroksylowa, znajdująca się w pierścieniu aromatycznym witaminy E, reaguje z wolnymi rodnikami i oddaje im brakujący elektron, co pomaga je stabilizować i neutralizować ich zdolność reaktywną.

Ponadto, badania in vitro (w probówce) wykazały, że olej moringa ma aktywność antytyrozynazową, prawdopodobnie dzięki wysokiej zawartości kwercetyny. Przypomnijmy, że tyrozynaza to enzym zaangażowany w biosyntezę melaniny, który katalizuje utlenianie tyrozyny do melaniny. Podczas badania medianę stężenia hamującego (IC50) oleju moringa porównano z analogicznym wskaźnikiem kwasu kojowego – cząsteczki znanej ze swojego działania depigmentującego. IC50 to miara, która jest zazwyczaj używana w badaniach farmakologicznych i kosmetycznych do oceny skuteczności związku w hamowaniu (tłumieniu) funkcji biologicznej. Przedstawia ona stężenie cząsteczki potrzebne do 50% hamowania in vitro. Wyniki uzyskane podczas badania przedstawiono w tabeli poniżej. Blokując tyrozynazę, olej moringa może być użyteczny do zmniejszenia skłonności do przebarwień.

Co to oznacza dla twojej pielęgnacji?

• W celach profilaktycznych: Używaj produktów z olejem moringa rano pod krem z filtrem przeciwsłonecznym (SPF), aby wzmocnić tarczę antyoksydacyjną.
• W celach korekcyjnych: Olej moringa działa łagodniej niż retinol, dlatego jest doskonałym wyborem dla wrażliwej skóry, która wymaga wyrównania kolorytu bez podrażnień.

Właściwości depigmentujące oleju moringa zostały również wykazane ex vivo na zrekonstruowanym ludzkim naskórku. Naukowcy zaobserwowali, że stosowanie 8 µl oleju moringa przez 6 dni doprowadziło do zmniejszenia produkcji melaniny o 17,63%. Przy użyciu 28 µl redukcja wynosiła 21,31%. Dla porównania, zastosowanie 40 µl roztworu kwasu kojowego o stężeniu 1 g/l (stężenie referencyjne) doprowadziło do zmniejszenia syntezy melaniny o 24,58%. W ten sposób właściwości depigmentujące oleju moringa mogą być prawie porównywalne z właściwościami kwasu kojowego, ale bez towarzyszących ryzyk. Olej moringa jest rzeczywiście dobrze tolerowanym olejem roślinnym, podczas gdy kwas kojowy jest podejrzewanym destruptorem hormonalnym i potencjalnym czynnikiem drażniącym.