Bioflawonoidy to klasa naturalnych pochodnych benzo-γ-piranu, szeroko rozpowszechnionych w owocach i warzywach. Stwierdzono, że bioflawonoidy działają ochronnie na uszkodzenia DNA spowodowane przez rodniki hydroksylowe z udziałem jonów chelatujących, takich jak żelazo czy miedź.

Bioflawonoidy to grupa związków występujących w roślinach. Na przykład zielona herbata, cebula, owoce cytrusowe, wiśnie, śliwki i jagody zawierają największą ilość bioflawonoidów. Flawonoidy są spożywane przez organizm nie tylko w celu wywierania działania przeciwutleniającego, ale także działają na wiele enzymów, na przykład cyklooksygenazę, syntetazę prostaglandyn, kinazę białkową, hialuronidazę i wiele innych. Stosowany miejscowo Działa jako przeciwutleniacz, zapobiega niszczeniu kolagenu przez wolne rodniki. Zapobiega również zniszczeniu kwasu hialuronowego, zapobiegając enzymowi hialuronidazy. Dzięki temu pomaga lepiej utrzymać wilgotność skóry. Ma charakter przeciwzapalny, ponieważ hamuje również uwalnianie histaminy, która jest odpowiedzialna za zaczerwienienie i zaczerwienienie skóry.

Są polifenolami, co odnosi się do ich struktury chemicznej zawierającej pierścień fenolowy.

W rzeczywistości istnieje sześć różnych klas bioflawonoidów w oparciu o niewielkie różnice w ich strukturze chemicznej. Podklasy te obejmują flawonole, flawano-3-ole, flawony, flawonony, flawony i antocyjanidyny. Łącznie istnieje ponad 4000 różnych zidentyfikowanych bioflawonoidów, co daje naukowcom mnóstwo materiału do badań. Wiele flawonoidów to pigmenty roślinne, które nadają roślinie kolor.

Hesperydyna metylochalkon jest syntetycznym przeciwutleniaczem i pochodną bioflawonoidu hesperydyny, który występuje w owocach cytrusowych.

Badania wykazały, że stosowany miejscowo hesperydyna metylochalkon pomaga chronić skórę przed uszkodzeniami UV, chociaż nie jest zatwierdzonym składnikiem filtrów przeciwsłonecznych. Badania pokazują również, że jest to składnik łagodzący, który ma właściwości uspokajające i przeciwdziałające zaczerwienieniom.

W postaci surowej jest to żółty proszek. Typowe poziomy użycia w pielęgnacji skóry wahają się od 0,1–3%. Nie wiadomo, czy stwarza to ryzyko dla bezpieczeństwa lub podrażnienia.

Korzystne dla skóry składniki, które są szeroko ekstrahowane z czerwonego wina, to polifenole, w szczególności resweratrol. Resweratrol zapewnia ochronę przed wolnymi rodnikami, które przyczyniają się do powstawania drobnych linii, zmarszczek i przebarwień. Ekstrakty z wina stosowane w produktach do pielęgnacji skóry są poddawane fermentacji, która w naturalny sposób wytwarza alfa-hydroksykwasy (AHA), które pomagają w procesie złuszczania.

Ekstrakt z czerwonego wina jest silnym przeciwutleniaczem pochodzącym z czerwonego wina. Jest stosowany w produktach do pielęgnacji skóry, aby pomóc chronić skórę przed uszkodzeniami powodowanymi przez wolne rodniki i inne środowiskowe czynniki stresogenne.

Oprócz korzyści ochronnych wykazano, że ekstrakt z czerwonego wina ma wiele innych korzyści dla skóry, w tym zwiększone nawilżenie, poprawę jędrności i elastyczności skóry oraz zmniejszenie widoczności drobnych linii i zmarszczek.

Ogólnie rzecz biorąc, ekstrakt z czerwonego wina jest cennym składnikiem dla skóry, oferując szereg korzyści ochronnych, przeciwzapalnych i przeciwstarzeniowych. Jednak, podobnie jak w przypadku każdego produktu do pielęgnacji skóry, ważne jest, aby przed użyciem przetestować indywidualną wrażliwość skóry i porozmawiać z pracownikiem służby zdrowia, zwłaszcza jeśli cierpisz na jakąś chorobę lub przyjmujesz jakiekolwiek leki.

Właściwości przeciwutleniające: badanie opublikowane w Journal of Agricultural and Food Chemistry wykazało, że ekstrakt z czerwonego wina jest bogaty w przeciwutleniacze, w tym resweratrol, które pomagają chronić skórę przed uszkodzeniami powodowanymi przez wolne rodniki.

Działanie przeciwzapalne: Badanie opublikowane w Journal of Ethnopharmacology wykazało, że ekstrakt z czerwonego wina ma działanie przeciwzapalne, dzięki czemu jest przydatny w leczeniu chorób skóry, takich jak trądzik i trądzik różowaty.

Działanie przeciwstarzeniowe: Badanie opublikowane w International Journal of Cosmetic Science wykazało, że ekstrakt z czerwonego wina ma działanie przeciwstarzeniowe, w tym zwiększone nawilżenie, poprawę jędrności i elastyczności skóry oraz zmniejszenie widoczności drobnych linii i zmarszczek.

Działanie ochronne przed promieniowaniem UV: Badanie opublikowane w Journal of Photochemistry and Photobiology wykazało, że ekstrakt z czerwonego wina zapewnia ochronę przed promieniowaniem UV, które może powodować uszkodzenia skóry.

Badania te pokazują potencjalne korzyści ekstraktu z czerwonego wina dla skóry. Należy jednak pamiętać, że działanie składników może się różnić w zależności od indywidualnych czynników, takich jak rodzaj i stan skóry oraz konkretnego użytego produktu. Przed użyciem jakiegokolwiek nowego produktu do pielęgnacji skóry zawsze najlepiej jest porozmawiać z pracownikiem służby zdrowia, zwłaszcza jeśli cierpisz na jakąś chorobę lub przyjmujesz jakiekolwiek leki.

Mącznica lekarska to nisko rosnący krzew, występujący głównie w Azji, Europie oraz Ameryce Środkowej i Północnej. Ciekawostką związaną z jej nazwą jest to, że niedźwiedzie lubią te jagody, dlatego też nazwa pochodzi od mącznicy lekarskiej. Jest bardzo przydatny w medycynie wewnętrznej, ale ma również dobre właściwości pielęgnacyjne. Zawiera olejki eteryczne, żywice, garbniki, glikozydy fenolowe i flawonoidy.

Zawiera flawonoidy jako przeciwutleniacz, który zwalcza wolne rodniki, które mogą uszkadzać komórki skóry, a tym samym ma działanie przeciwstarzeniowe. Garbniki mają właściwości ściągające, które pomagają również w łagodnym złuszczaniu martwej warstwy komórek skóry. Uważa się, że przy regularnym stosowaniu zapewnia jasny odcień skóry. Uzupełnia utraconą przez skórę zawartość minerałów i witamin.

Znany również jako Opuntia dillenii (Cactaceae), jest tradycyjnie stosowany w żywności i medycynie na Tajwanie. Jego bogate w składniki odżywcze właściwości skłoniły naukowców do zebrania dowodów potwierdzających jego zastosowanie w różnych gałęziach przemysłu, w tym w kosmetyce. Ze względu na wysoką zawartość fenoli i flawonoidów wykazano, że ekstrakt ze skórki poprawia działanie przeciwutleniające produktów kosmetycznych. Inne badanie wykazało, że ekstrakt z kladody czyni komórki odpornymi na uszkodzenia spowodowane promieniowaniem ultrafioletowym (UV) i hamuje produkcję melaniny. Poprzednie badanie wykazało, że opuncja może być również używana do syntezy nanocząsteczek złota i srebra znajdujących się w kosmetykach. Nanocząsteczki służą do utrzymania stabilności i właściwości antybakteryjnych preparatów kosmetycznych. Warto zauważyć, że ekstrakt z opuncji figowej może również hamować rozwój bakterii. O. dillenii zawiera fitochemikalia, takie jak alkaloidy, betacyjany, saponiny, garbniki, flawonoidy i flobataniny. Ponadto sam ekstrakt z O. dillenii z syntetyzowanymi nanocząstkami złota i srebra wykazywał wyraźną strefę inhibicji bakterii, w tym E. coli, S. aureus, K. pneumonia i P. aeruginosa, a także gatunków grzybów, w tym T. viride, C. albicans, C. krusei i A. niger. Wykazano, że różne części opuncji zawierają różne związki bioaktywne, które są korzystne dla zdrowia człowieka. Jednak większość badań koncentrowała się na zastosowaniach farmakologicznych. Klady O. dillenii, które mają właściwości przeciwzapalne poprzez hamowanie metabolitów kwasu arachidonowego i cytokin oraz mają silne działanie hipotensyjne i przeciwhiperglikemiczne. Biorąc pod uwagę jego wysoką i zróżnicowaną zawartość fitochemiczną, która sprzyja zdrowiu ludzkiemu, naukowcy doszli do wniosku, że opuncja jest obiecującą rośliną do opracowywania nowych produktów, ze względu na jej szerokie zastosowanie w różnych dziedzinach. Badanie zostało sfinansowane przez Taiwan National Science and Technology. Ostatnie badania różnych części i ekstraktów z opuncji dillenii oraz jej składników bioaktywnych, właściwości funkcjonalnych i zastosowań

Wyciągi z kladody i skórki opuncji wykazują potencjał w pielęgnacji skóry ze względu na jej właściwości rozjaśniające, przeciwutleniające i przeciwbakteryjne, wynika z nowych badań przeprowadzonych na Tajwanie.

Nie zaleca się spożywania owoców w przypadku nadkwasoty, wrzodów trawiennych, dny moczanowej, reumatyzmu, chorób skóry, leukodermy, kamienia nazębnego itp. Gałązki są używane jako ziołowe szczoteczki do zębów. Nadmierne spożycie nasion może powodować krwawienia z nosa, Kwiaty są przydatne w anoreksji. Nalewka z Tamarindus indica jest stosowana w homeopatii. Ekstrakt z owoców tamaryndowca jest doskonałym źródłem polifenoli, witamin z grupy B, witaminy C, potasu, magnezu, żelaza, tiaminy, fosforu, ryboflawiny i błonnika. Tamaryndowiec to tradycyjny lek medycyny z długą listą zastosowań, w tym leczenie bólu gardła, zaparć i udaru słonecznego.

Naringenina (NAR), flawanon, występuje prawie wyłącznie w owocach cytrusowych i jest najliczniejszym flawonoidem w tych warzywach. Wykazano, że ma właściwości przeciwutleniające, antyproliferacyjne, przeciwkaszlowe i interesujące właściwości hepatoprotekcyjne.

Naringenina to związek flawonoidowy powszechnie występujący w owocach cytrusowych, zwłaszcza grejpfrutach.

Właściwości przeciwutleniające: Naringenina znana jest ze swoich właściwości przeciwutleniających. Stosowany miejscowo Może pomóc chronić skórę przed uszkodzeniami powodowanymi przez wolne rodniki i stres środowiskowy. Może to mieć wpływ na ogólny stan zdrowia skóry i zmniejszyć widoczne oznaki starzenia, takie jak drobne linie i zmarszczki.

Działanie przeciwzapalne: Naringenina ma właściwości przeciwzapalne. Może to być pomocne w łagodzeniu podrażnionej lub zapalnej skóry. Może pomóc zmniejszyć zaczerwienienie i dyskomfort związany z różnymi schorzeniami skóry.

Jaśniejsza skóra: niektóre badania sugerują, że naringenina może pomóc w hamowaniu produkcji melaniny, która jest odpowiedzialna za pigmentację skóry. Dzięki temu Naringenina może być włączana do produktów do pielęgnacji skóry, których celem jest wyrównanie kolorytu skóry i zmniejszenie widoczności ciemnych plam lub przebarwień.

Ochrona przed promieniowaniem UV: flawonoidy, w tym naringenina. Ma potencjał, aby być naturalnym środkiem chroniącym przed promieniowaniem UV. Chociaż Naringenina nie zastępuje filtra przeciwsłonecznego, może zapewniać pewną ochronę przed promieniami UV, gdy jest stosowana miejscowo.

Produkcja kolagenu: Naringenina może pomóc w stymulacji produkcji kolagenu w skórze. Kolagen jest niezbędny do utrzymania elastyczności i jędrności skóry. Dlatego efekt ten może sprawić, że skóra będzie wyglądać na zdrowszą i młodszą.

Gojenie się ran: Niektóre badania sugerują, że Naringenina może wspomagać gojenie się ran poprzez wspieranie produkcji kolagenu i regeneracji komórek skóry. Ta funkcja może być przydatna w przypadku drobnych skaleczeń lub zadrapań.

Właściwości przeciwtrądzikowe: Właściwości przeciwzapalne i przeciwutleniające Naringeniny mogą być pomocne w zmniejszaniu zaczerwienień i stanów zapalnych związanych z trądzikiem.

Kaempferol (3,5,7,4'-tetrahydroksyflawon; C15H10O6) należy do naturalnych flawonoli występujących w zielonej herbacie, brokułach, kapuście, jarmużu, cykorii, fasoli, porach, pomidorach, winogronach, jabłkach, grejpfrutach, jagodach i propolisie, a także niezliczone inne źródła roślinne, w tym kapustne.

Kaempferol działa jako przeciwutleniacz, redukując stres oksydacyjny. Wiele badań sugeruje, że spożywanie kemferolu może zmniejszać ryzyko różnych nowotworów i obecnie rozważa się go jako możliwą metodę leczenia raka. Został nazwany na cześć XVII-wiecznego niemieckiego przyrodnika Engelberta Kaempfera.

Diosmina jest naturalnym glikozydem flawonoidowym

można wyizolować z różnych źródeł roślinnych lub otrzymać z flawonoidowej hesperydyny. Diosmina została po raz pierwszy wyizolowana w 1925 r. z Scrophularia nodosa i po raz pierwszy wprowadzona jako środek terapeutyczny w 1969 r. Diosmina jest uważana za substancję zwężającą naczynia krwionośne, stosowaną w leczeniu przewlekłej niewydolności żylnej, hemoroidów, obrzęku limfatycznego i żylaków. Jako flawonoid, diosmina wykazuje również właściwości przeciwzapalne, wychwytujące wolne rodniki i przeciwmutagenne.

Diosmina różni się molekularnie od hesperydyny obecnością podwójnego wiązania między dwoma atomami węgla w centralnym pierścieniu węglowym diosminy. Diosminę można wytworzyć poprzez ekstrakcję hesperydyny ze skórki owoców cytrusowych, a następnie przekształcenie hesperydyny w diosminę. Diosmina jest stosowana od ponad 30 lat jako środek flebotoniczny i chroniący naczynia, a ostatnio badano ją pod kątem innych zastosowań terapeutycznych, w tym raka, PMS, zapalenia jelita grubego i cukrzycy.

Prenyloflawonoidy z liści ostrogi pospolitej (Maclura cochinchinensis) pochodzą z liści rośliny Maclura cochinchinensis. Rośnie ona głównie w lasach Azji Południowo-Wschodniej, ale jest również szeroko rozpowszechniona w północnej Australii i Afryce Wschodniej. Jest to rozgałęziony, kolczasty krzew.

Opis prenyloflawonoidów z liści Maclura cochinchinensis

Prenyloflawonoidy z liści Maclura cochinchinensis są pozyskiwane z rośliny znanej również jako ostroga pospolita. Prenyloflawonoidy to podzbiór flawonoidów, związków bioaktywnych syntetyzowanych głównie przez rośliny w ramach ich procesów metabolicznych.

Oprócz właściwości antyoksydacyjnych, prenyloflawonoidy z liści Maclura cochinchinensis są przedmiotem zainteresowania naukowców ze względu na badania wykazujące ich właściwości przeciwdrobnoustrojowe. Istnieją dowody na to, że mogą one pomóc w zrównoważeniu mikroflory skóry, co czyni je potencjalnie korzystnym składnikiem w leczeniu trądziku.

To naturalny składnik aktywny regulujący wydzielanie sebum, który zapobiega powstawaniu zaskórników i trądziku pospolitego. Zapewnia skórze jednolity koloryt i mniej się przetłuszcza.

Taksyfolina (5,7,3',4'-flawanon-ol), znana również jako dihydrokwercetyna, należy do podklasy flawanonoli w obrębie flawonoidów, która z kolei jest klasą polifenoli. Pozyskuje się go z roślin takich jak modrzew syberyjski i ostropest plamisty.

Taksyfolinę można znaleźć w niekleistym ryżu gotowanym z fasolą adzuki (adzuki-meshi). Można go znaleźć w drzewach iglastych, takich jak modrzew syberyjski, Larix sibirica, w Rosji, w Pinus roxburghii, w Cedrus deodara i w cisie chińskim.

Taksyfolina nie jest mutagenna i mniej toksyczna niż pokrewna kwercetyna.

Zdolność taksyfoliny do stymulacji tworzenia włókienek i wspomagania stabilizacji włóknistych form kolagenu może znaleźć zastosowanie w medycynie. Również taksyfolina hamowała melanogenezę komórkową równie skutecznie jak arbutyna, jeden z najczęściej stosowanych w kosmetykach środków hipopigmentujących.